Köşe Yazıları

Yazma…görme… duyma; nereye kadar?

Adın gazete ise sorumluluk alacaksın.Sorumluluk artistik yapmak değil, taşın altına el koymaktır elbette.Ama yaranacağım diye düğmeyi sıkı sıkı iliklemek değildir elbet…Sevgi,Saygı,Terbiye,Olgunluk.Bu yolculuğun içerisinde tabi ki olmalıdır.Gümüşhane’yi cafcaflı sözlerle ileri götüremeyiz,İdareci, yönetici, söz sahibi, akil gelen eleştirileri de iyi algılamalı.Bilemedik, hepsi bu şehir içindir.Kuşkusuz gazeteciler olarak Gümüşhane adına rahat olmadığımız bellidir.Küçük şehirde küçük hesaplar, ne yazık ki içinizde bulunan bazı aşkları köreltmektedir.Sırt egoları tatmin etme adına önünüze taş koymayı bekleyen o kadar çok karlı dağ var ki?Ayrıntısına girmek istemiyorum.Ne ki seni engelleyemediği gibi, basit sözcüklerle can sıkmaktadır.Dönelim başa,İşimiz haber yapmak,İşimiz tabi ki hizmet,Eleştiri olacaktır,Bizi benimsemeyenlerde..Ancak hepsi burada kalacak.Yılmadan çalışmaya devam etmeliyiz,Çünkü Gümüşhane’den başka gidecek yerimiz yok.Gümüşhane’yi çok seviyorum demek,Kaçıp bir yerlere saklanıp, güneşi görünce, ortalık süt liman olduğunda ortaya çıkmak değildir.Hepsinden önemlisi emeğe saygıdır, takdir etmektir. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İlgili Makaleler

Kapalı
Kapalı