Gümüşhane şehri, eğitim seviyesini Türkiye sıralamasının 72. sırasındayken ilk onun içerisine koydu.
Öyle ki, başarıyı herkes kabulleniyor,
Ya sonuç değişmeseydi?
Kimse acaba elini taşın altına sokup, suçlu biziz diyebilirmiydi?
Başarıyı övdük,
Emeklerini alkışladık.
Sevindik.
Gururu birlikte yaşadık.
Sonra daha iyisi için kaldığımız yerden devam ettik.
Şimdi bir eğitim ve öğretim yılı daha başladı
Fakat o da ne?
Öğrenci velileri okul kapıları önünde isyan ediyor.
Yani başarı basamaklarının atmışını birden atlayan Gümüşhane sıra bina gibi bence çokta zor olmayan bir meselenin çöüzm noktasında sıralamanın sonuna doğru ilerliyor.
Gümüşhaneyi gittik gördük, onlarca elverişli bina sahası var hatta binalarda.
Ancak çare aramaktan şok lastik gibi sağa sola çekiştirmekten zaman bulmayan yönetici takımı buna zaman ayıramıyor.
Hele bu dönemde, menfaatlerine aykırıysa o girişim yandı gülüm keten helva.
Kaç yıl oldu?
Gümüşhane neden hala başarı basamaklarını bir bir tırmanırken en temel barınma, işlevsel görev olan bina gerçeğini düşünemedi.
Öyle ya ey vekiller, bürokratlar, İl başkanları, müdürler, amirler her kimse önde olan!
Öğrencilerin oturacağı sıra, yazacağı tahta, oynayacağı bahçe olmadıktan sonra eğitimin öğretimin bir şey ifade etmeyeceğini bilmiyormusunuz?
Gümüşhane'de eğitim öğretim yılı başlamış,
Ortalık bit pazarına dönmüş,
Allah aşkına hangi yüzyıldayız.
Hangi akıl, mantık bu tabloyu izah edebilir ki,
Neden bina yok, neden yeni bir yönetim merkezi yok.
Engelleyeyici unsur nedir?
Yoksa başarı, biz 76'dan ilk ona girdik bina olmasa da olur düşüncesimidir?
Gümüşhaneye bu tablo yakışmadı.
Başarıyı gölgeledi.
Hele minicik yavrularımızın perişanlığı Gümüşhaneli veliler gibi gibi bizleride üzdü.